In gesprek met… Nieke Halma

Wat gaf de doorslag om voor donorgeneeskunde te kiezen?

“In dit vakgebied is het belangrijk om een heel brede medische kennis te hebben, want met een donor kan medisch gezien van alles aan de hand zijn. Dat vind ik heel interessant. Er komen veel verschillende vakgebieden samen. Zo gaat het bijvoorbeeld veel over infectieziekten, ethische dilemma’s en laboratoriumtests. Juist die combinatie vind ik erg leuk.”

Wat heeft je verrast aan dit vakgebied?

“Er gaat een hele wereld schuil achter de donatie van lichaamsmateriaal. Van tevoren had ik er geen idee van hoe groot deze keten is, hoeveel mensen erbij betrokken zijn en hoeveel patiënten er baat bij hebben.”

Wat geeft jou voldoening?

“Wij werken best veel achter de schermen. We hebben weinig contact met patiënten, maar we horen en zien wel hoeveel patiënten gebaat zijn bij wat wij doen. Daarnaast vind ik het heel belangrijk dat er goed voor de donor wordt gezorgd, want die wordt nog weleens vergeten. Dan is het: hé, er is een zak bloed, wat fijn. Maar de donor die erachter zit, zie je niet. Ik vind het daarom belangrijk dat er goed voor de donor wordt gezorgd en dat die zich prettig voelt. Als je daar iets over terughoort van de donor of de familie van de donor, geeft dat veel voldoening.”

Hoe is jouw gevoel van zingeving veranderd?

“Als je jong bent en studeert, wil je een avontuurlijk leven leiden. Als je ouder wordt, ga je meer nadenken: wat wil ik echt en hoe wil ik dat mijn leven eruitziet? Op een gegeven moment kwam ik erachter dat ik graag een gezin wilde en dus niet alleen maar wilde werken, maar ook echt tijd met mijn gezin wilde doorbrengen. De focus op wat je belangrijk vindt, verandert dan wel.”

Met wie werk je veel samen als donorarts?

“Ik werk vooral veel samen met mensen van het laboratorium. Daarnaast komt er veel logistiek bij kijken. Als we samenwerken met andere medisch specialisten, zijn dat vooral transfusiespecialisten.

Soms hebben we ook contact met een huisarts of een andere medisch specialist die een donor heeft gezien of behandeld. We willen dan weten wat er precies aan de hand is, zodat we kunnen inschatten of die persoon geschikt is als donor. Soms komt er informatie naar boven waarvan je denkt: dit kan gevaarlijk zijn voor de ontvanger, dus dit moeten we niet doen. Juist dan is samenwerking belangrijk, omdat de informatie op papier vaak nuance mist. Door er samen over te praten, kom je tot de beste oplossing.”

Wat wil jij toekomstige artsen meegeven?

“Maak je niet te vroeg zorgen over wat je precies gaat doen. Ik kon best veel stress krijgen van het idee dat je dat allemaal al vroeg moet weten. Volgens mij moet je gaandeweg vooral dingen ervaren. Zo ontdek je vanzelf waar je uiteindelijk wilt uitkomen. Het is een zoektocht en er kan van alles in je leven gebeuren. Vind je iets leuk? Ga het doen. Vind je het niet meer leuk? Ga dan iets anders doen.

Er is zoveel mogelijk als arts, dus oriënteer je breed. Kijk mee met verschillende specialisten. Dat is vaak de beste manier om te ontdekken of iets bij je past: ervaar het zoveel mogelijk zelf, voor zover dat kan.”

Bekijk hier de hele video met Nieke: