Na een periode van twijfel en loslaten besloot ze te switchen. Via dermatologie en psychiatrie kwam ze terecht in de verslavingsgeneeskunde. Precies daar viel alles voor haar op z’n plek: de dynamiek, de somatiek en échte gesprekken met patiënten.
Een onderschat probleem
Niki ziet dagelijks hoe groot én onderschat verslaving is en hoe belangrijk het is om zonder oordeel te kijken.“Stoppen met iets, terwijl je brein voortdurend roept dat je het nodig hebt, is ongelooflijk lastig. Denk aan je eigen afhankelijkheid van je telefoon. Dat paniekgevoel als je ’m even kwijt bent. Of dat je ondanks dieetbeloftes aan jezelf toch in september al overstag gaat voor die kruidnootjes bij de kassa.”
Voor Niki gaat arts zijn verder dan patiëntenzorg alleen. Het gaat ook over rechtvaardigheid, menselijkheid en samenwerken over grenzen heen. En misschien wel net zo belangrijk: werken met een fijne groep collega’s.
Benieuwd naar Niki's hele verhaal? Je leest het op de website van VVGN.